Newsletter

Ιστορία Φανών

ΦΑΝΕΣ » Ιστορία Φανών

  • Βιβλία του Καθηγητή Π. Χαμουζά
    Βιβλία του Καθηγητή Π. Χαμουζά
  • Ο Καθηγητής Π. Χαμουζάς
    Ο Καθηγητής Π. Χαμουζάς
  • Η Κοινότητα Φανών
    Η Κοινότητα Φανών

  Άρθρο του Καθηγητή Παναγιώτη Χαμουζά
  

 Στη δυτική πλευρά του νησιού, Ρόδος, και σε απόσταση 26 χιλιομέτρων από την ομώνυμή του πρωτεύουσα, Ρόδο, βρίσκεται το χωριό Φάνες, αρχαία: «Φάναι». Ένα χωριό, ακουμπισμένο, σ’ ένα ύψωμα μιας εκτεταμένης λοφοσειράς, ποιος ξέρει άραγε εδώ και πόσες χιλιάδες χρόνια πριν!..
Α)΄Ενας πλούσιος υδάτινος πόρος, σε μια γη διακεκριμένης ευφορίας.
Αν θελήσεις, τώρα, να δεις με τα μάτια της φαντασίας σου, πώς θα ήταν η πρώτη, αρχέτυπη, εικόνα της μητέρας φύσης, προτού δηλαδή ακόμα εγκαταστήσει εδώ την εστία του ο πρώτος εκείνος Φανενός , ο κάτοικος αυτού του χωριού, Φάνες, θα αντιληφθείς, γιατί προτίμησε αυτόν τον τόπο!
Δεν έχεις λοιπόν να κάνεις τίποτ’ άλλο, παρά να διώξεις με το μυαλό σου τα σημερινά κτίσματα, και θα αντικρίσεις τότε στη θέση τους, ένα πυκνοδασωμένο ύψωμα, να απολαμβάνει, κάτω προς την θάλασσα, το θέαμα μιας καταπράσινης εύφορης πεδιάδας. Θα διακρίνεις έναν κάμπο με δέντρα, με θάμνους με λυγαριές, με (α) σχινούς, με χόρτα και άλλα λογής-λογής φυτά. Θα δεις ακόμα, με τη διεισδυτική σου ματιά, λιβάδια , πηγές δροσερές, γάργαρες, να χύνουν σπάταλα τα νερά τους στην άπληστη μπροστά τους θάλασσα.
Κοίτα τώρα προς την τοποθεσία, Κρύα Νερά. Θα μείνεις κατάπληκτος ,αντικρίζοντας πίδακες να εκτοξεύουν με περισσή αυθάδεια τα νερά τους, σαν αρτεσιανά φρέατα! Μέτρα ύστερα τα νερά της Ρένης του Θανάση. Τράβα, μετά, ίσια προς την τοποθεσία του Μαή, με τις αναβλύζουσες πηγές. Προχώρησε προς τον Μυλαύλακο, προς την άλλη Ρένη, κοντά στον Ανεμόμυλο, ώς την τοποθεσία, Μάρμαρα, με τα ευρήματα Μυκηναϊκών τάφων. Κι αν έχεις ακόμα χρόνο και διάθεση, όδευσε σ’ όλο το μήκος της παραλίας του χωριού και θα αποζημιωθείς πλούσια για την πορεία σου…
Β) ΤΑ ΘΕΛΓΗΤΡΑ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ!
Τώρα, ανέβα στο ύψωμα τού χωριού! Κοίταξε προς την ανατολή. θα δεις στο φόντο του ορίζοντα, το γλυκοχάραμα, το πρώτο φως, θέλω να πω, του αυγινού ήλιου, τού παλιού θεού Απόλλωνα, να ασπάζεται παρατεταμένα, με το φως της χρυσαυγής του, το ύψωμα αυτής της λοφοσειράς. Θα νιώσεις τότε, σύγκαιρα, μαζί με το καλωσόρισμά του, το σκίρτημα μιας ψαλμωδίας, μιας ορθρινής, πρωινής, συναυλίας, δοσμένης από λογής-λογής μελωδικά πουλιά!
Αν έχεις χρόνο, ρίξε μετά τη ματιά σου προς τη δύση, όταν πια το φως του ίδιου ήλιου γέρνει, αποχαιρετώντας το ύψωμα του χωριού. Θα τον δεις τότε, στο βάθος της δύσης του, να ανάβει το θεϊκό ολόχρυσό του καντήλι , πέρα και πάνω απ’ τις οροσειρές του νησιού της Τήλου.
Τα πάντα, όπου και να γύριζες το βλέμμα, ανάμεσα στα δυο ποτάμια, τον Πλατή ανατολικά και τον Κωλοβρέχτη δυτικά, που όριζαν την επικράτεια του χωριού, υπόσχονταν, μέσα στην πολύμορφη μαγεία τους, τη σιγουριά μιας άνετης ζωής. Γιατί, να πεις, και τα δάση τα πυκνά προς τον νότο με τα νερά τού Λαγγονιού, τού Γέρου, τών Φράγκικων φλετρών, τού ΄Αη Γιάννη, τής Φανερωμένης, τού Φεγγίτη, μαζί με όλη τη διατροφική αλυσίδα, συνυπέγραφαν μυστικά στην ψυχή τού επισκέπτη το υποσχετικό τής εδώ επιβίωσής του. Και μη ξεχνάς, όλα τούτα, ζωντανά και άψυχα, ζούσαν κάτω από ένα ξάστερο ουρανό και μέσα σ’ ένα ήπιο και γλυκό κλίμα. Όλη δηλαδή η διάχυτη γύρω του φύση προσκαλούσε εκείνον τον πρώτον μετανάστη, επισκέπτη Φανενό, να εμπιστευτεί τη μοίρα του, σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, και εδώ ,να στήσει μια για πάντα, τους θεούς του και τα ιερά του!

Γ) ΤΟ ΟΝΟΜΑ, ΦΑΝΑΙ- ΦΑΝΕΣ.
Ιστορικά οι Φανενοί, και οι άλλοι Ροδίτες, έλκουν τη φυλετική τους καταγωγή από τους Δωριείς τού ΄Αργους της Πελοποννήσου.
Ποιος όμως έδωσε το όνομα, Φάναι (Φάνες); Ηχητικά η λέξη Φάναι-Φάνες θυμίζει το ρήμα φαίνω-φαίνομαι. Όμως, πώς βαφτίστηκε το χωριό μ’ αυτό το όνομα; Ποιος ήταν ο νονός του;
Ο ιστορικός Παυσανίας (2ος αι. μ.Χ.) στο έργο του: Παυσανίου περιήγησις «Φωκικά», μας αναφέρει ότι στη Φωκίδα υπήρχε μια κωμόπολη, οχυρωμένη με πύργους, με το όνομα Φάνα. «Τη πόλει τούνομα ην Φάνα», «της πόλης το όνομα ήταν Φάνα». Την ισχυρή αυτήν πόλη, Φάνα, ( Φάναν πυργηρέα κώμην), που την κατοικούσαν οι Αιτωλοί την κατέστρεψαν οι Αχαιοί με δόλο. ( 840 XVIII, 1,3).
Ήταν μια εποχή (6ος αιώνας π.Χ.), που οι άνθρωποι, όταν δοκίμαζαν μια τέτοια τύχη υποδούλωσης, έπαιρναν των ομματιών τους ζητώντας αλλού την τύχη της εγκατάστασής τους… «Οι εκπίπτοντες (οι εξοριζόμενοι) έκτιζον τας αποικίας» (Θουκυδίδης).

Σελίδες:
 
             
               
    Διαχειριστής Σελίδας - Ρουβήμ Καρασάββας: Τηλ. 6979014331 Email: rouvim@oprodromos.com

  Πρόεδος Πολιτιστικού - Εμμανουήλ Γκουσιόπουλος: Τηλ. 6946087109
Email: info@oprodromos.com